Borsada patlak veren “fon skandalı” yıllarca tartışılacak gibi…
Tıpkı 1980 sonrası yaşanan “Bankerlik Faciası” gibi…
Hürriyet’te çalışıyorum.
Oldukça iyi maaşım var.
Hürriyet Haber Ajansı Ankara Bölge temsilcisi olarak yılda dört ikramiye ve bir de başarıya göre yıl sonu ikramiyesi alarak ufak-tefek birikim yapabiliyorum…
Bankerlik olayı patlak vermeden aylar önce, Hürriyet Gazetesi Ankara Bürosunda çalışan ve ekonomi alanında haberler üreten rahmetli Yavuz Gökmen sabah sabah yanıma gelip “Yahu şu bankerlik olayında ufak tefek parası olan bile para kazanıyor… Biz de biraz çevreyi kolaçan edelim…Nasılsa yasa dışı bir ticaret filan değil” deyince niyetini anladım.
İki üç gün sonra uğradığında ise “Çok güvenilir bir banker buldum. Banker Kastelli kadar ünlü değil ama oldukça güvenilir biri. İstersen biz de Selahattin beye küçük bir yatırım yapıp şansımızı deneyelim mi?” deyince akla yatkın bir öneri diye düşünmüştüm…
Banker Selahattin’e uğradık.
Konuştuk ve ufak bir meblağ da olsa yüksek faizle para yatırdık.
Aradan 4-5 ay geçince “Banker Skandalı” patlak verdi ve saadet zinciri kısa zamanda paramparça olmuştu.
Paramızı kurtarmak için Banker Selahattin’in Kızılay’daki bürosuna gittik ve yüzlerce insan kapıda birikmişti. Polis güvenlik önlemi almıştı ama ofis daha önce yağmalanmış gibiydi…
Ofisteki eşyalar bankerzedeler tarafından pencerelerden sokağa fırlatılmış durumdaydı…
Kapıda polislerin beklediği ofise zar-zor kapağı attık.
Selahattin bey ile biraz “sert” konuştuk. Ve paramızın büyük kısmını kurtardık.
Bu bize ders olmuştu…
Aldığımız faizlerle sorunu halletmiş sayılırdık…
Şu anda ise Bankerlik olayına benzer bir olayı, yaşıyoruz…
“Fon soygunu”nu yani…
Bu son olayla ilgili internet dünyasında dolaşan bir “dolandırıcılık (!)” öyküsünü yazıma ekleyerek sizleri değişik bir atmosfere götüreyim dedim…
Okuyun bakalım, geçmiş dönemde neler olmuş, neler…
Hep beraber hem düşünelim ve hem de gülelim ağlanacak halimize…
***
Köye bir adam geliyor.
Köylülere diyor ki:
“Ormandaki maymunları bana getirin, tanesini 100 liradan alacağım.”
Köyde zaten sürüyle maymun var. Köylüler koşup ormana gidiyor, maymun yakalıyor, adama satıyor.
Kolay para.
Birkaç gün sonra adam diyor ki:
“Maymunlar azaldı. Artık tanesini 200 liradan alacağım.”
Köylüler daha hevesli yakalıyor.
Sonra adam fiyatı 300 lira yapıyor.
Sonra 500 lira.
Ormanda neredeyse hiç maymun kalmıyor. Köylülerin hepsi bayağı para kazanmış.
Sonra adam diyor ki: “Benim şehre dönmem lazım. Bir haftaya geleceğim. Döndüğümde tanesini 1000 liradan alacağım.”
Ve yanındaki yardımcısını köyde bırakıyor.
Yardımcısı köylüleri gizlice topluyor ve diyor ki:
“Bakın patronun topladığı bütün maymunlar kafeste. Ben size tanesini 700 liradan satayım, patron gelince siz ona 1000 liradan geri satarsınız, arada 300 lira kârınız olur.”
Köylüler düşünüyor, mantıklı geliyor.
Kimisi evini satıyor, kimisi ineğini satıyor, birikmiş ne varsa verip kafesteki tüm maymunları 700 liradan geri satın alıyorlar.
Sonra olay nasıl mı gelişiyor?
Ne adam geri geliyor, ne de yardımcısı.
Köyde bir sürü maymun kalıyor, bir de beş parasız köylü.
İşte borsada, coin’de, saadet zincirlerinde olan şey, tam olarak bu.
Buna da “maymun ticareti (!)” deniyormuş…
